♪ "fear" - lily allen
czas, czas, czas.
mija wciąż nieubłaganie. tak niezwykle szybko, że czasem nawet się nie orientuję.
widzę tylko nagle, jak bardzo się zmienia świat i ludzie wokół mnie, a także jak zmieniam się ja sama. jak nagle zauważam ten ogrom rzeczy, które mnie przytłaczają, rozczarowują, dziwią czy irytują.
zupełnie nie wiem jak to się stało, ale mam również wrażenie, że nie cieszy mnie już tak wiele prostych rzeczy i chwil jak dawniej. nadal potrafię je dostrzegać, jednak nie czerpię już tej samej przyjemności z kubka ciepłej herbaty czy porannego papierosa. nie mam ochoty widywać niektórych ludzi, ani serca żeby im swoje frustracje wyłożyć. czuję się niejako przygaszona. nie wiem jednak dlaczego.
bo uwierz, wakacje w tym roku były cudowne. gdyż widziałam mnóstwo pięknych miejsc. ujrzałam wymarzony londyn i niemal utonęłam w nim zachwycona. spędziłam również dwa, świetne tygodnie na helu, a teraz ledwie co wróciłam z barcelony.
lecz mniejsza o wakacje. chociaż zresztą, mój boże, zauważ, wakacje się kończą, a ja piszę pierwszy raz od kilku miesięcy. i nadal nie jestem pewna czy chce o czymkolwiek pisać, czy aby napewno mam o czym. a jednak z drugiej strony czuję nieprzemożoną chęć wystukiwania kolejnych liter na klawiaturze. chyba pragnę po prostu jakoś uporządkować myśli w swej głowie, bo nie dokońca wiem czego chcę i jeszcze nie strawiłam wakacyjnych wspomnień.
"i don't know what's right and what's real anymore"
skomentuj (2)
uprasza się nie o pobieranie/kopiowanie szablonu bez mojej wyraźnej zgody, ponieważ jest on mojego autorstwa! 
od: 12 stycznia 2006 r